Wednesday, January 31, 2007

2005' ten

bazen

canım sıkılıyor her zamanki gibi, ama canımı sıkanın ne olduğunu bilmiyorum... bu şehir mi acaba canımı sıkan ? yoksa yarınki ders programımmı ? hayır ikiside değil, sevgilim yok o yüzden mi canım sıkılıyor acaba ? yok yok buda değil, galiba canımı sıkan kendimden ibaret sadece, kendi kendimin canını sıkıyorum. zaman o kadar çabuk geçiyor ki ... birkaç sene öncesine kadar hiç sıkılmazdım ben aslında, sonra ne oldu, ne bitti anlamadım, herşey yolundayken bir anda hayatıma giren bir böcek kafamı karıştırdı, düzensizliğim kayboldu, vurdumduymazlığımı yitirdim, ve bir şekilde çok daha fazla şey düşünmeye başladım, işte bu yüzden gün geçtikçe kendimden sıkıldım, sıkıldım, sıkıldım. canım sıkkın olmasa şu anda şu yazıyı yazmam zaten. o böcek mi getirdi beni bu hale ? tabi ki hayır, böcek sadece kafamı karıştırdı sonra çıkmaz sokaklara ben girdim tam gaz... her girişimdede duvara çarptım zaten, niye çarptığımı düşünmekten, kendimden sıkıldım tekrar tekrar. müzik dinledim bol bol, arkadaşlarımda uyardı beni, dinlediğim müziklerde. tıpkı şimdi olduğu gibi, yarın ki derse çalışmam gerektiğini söyleyen arkadaşım gibi veya arka planda çalan şarkı gibi... bazen; ne yaparsan yap, olmuyor bazen... kendimden sıkılmaya devam ederken müzik hala kulağımday dı.. halbuki bu adamı hiç bir zaman sevmemişimdir, ama bazı şarkılar vardır ya hayatınızın çok önemli belli noktalarını anlatır, işte bu da o şarkılardan... zaman o kadar çabuk geçiyorki... birkaç sene öncesine kadar gelip bu evde ananemin süper yemeklerini yerdim, şimdi onun odasında, onun yatağında ben uyuyorum; o yemekler yok artık.... kader diyip geçebilecek kadar kolay mı acaba hayat ? izlediğim bir kaç iyi film ve dinlediğim birkaç iyi müzik kaderimi oluşturuyor o zaman bazen. fikirlerimi değiştirip, hayata bakış açımı değiştiriyorlar. zaman o kadar çabuk geçiyor ki beni hiç bir zaman bırakmayacağını sandığım sevgilim de yanımda yok, nereye kayboldu bilmiyorum, yoksa ben mi kaybettim göz göre göre onuda bilmiyorum... çok yorgunum, şehre bakıyorum, akşam olmuş, zamanı kim durdurabilir ? beni bulsun hemen... parası neyse vereceğim..

Thursday, January 04, 2007

özlenen



özlemişim seni